“Sa kanya “...i made this because i am a solid fan of jaevon and my imagination run wild because i am inspired by them..hope you like my fanfic and enjoy reading..
( biglang natahimik ang buong studio dahil sa nasaksihan na parang isang eksena sa pelikula kung saan lumuluha ang bidang babae habang hawak naman ng bidang lalake ang pisngi nito at masuyong pinapahid ang luha nito)
Chorus:
Minsan lang kitang iibigin
Minsan lang kitang mamahalin
Ang pagmamahal sa yo'y
Walang hangganan
Dahil ang minsan ay magpakailanman
Misan lamang sa buhay ko
Ang isang katulad mo
Ako rin ba'y iibigin mo?
Dinngin puso'y sumasamo
Sinusumpa sa'yo
Ikaw lang ang syang dalangin ko.
Mixed emotions ang nadarama ng mga taong nakapanood sa mga oras na iyon...may ilan na nagtataka,napapangiti pero karamihan ay napapaluha dahil nadala sila sa nakakakilig na eksenang yun...may ilan naman na halos magdugo na ang kanilang pang ibabang labi dahil sa pinipigil na emosyon na para bang sila ang nasa katayuan ni devon.....
Si Ivan gusto niyang agawin and dalaga mula sa pagkakahawak ni James ditto habang emosyonal na kumakanta pero ramdam niya na mahal pa rin ng nobya ang dating karelasyon base sa masaganang luha sa mga mata nito na nag uunahan sa pagpataka na parang gripo...nandun pa rin ang mga titig ng mga ito sa isa’t-isa na parang nagpapahiwatig kung gaano nila kamahal ang isa’t isa ...the entire scene broke his heart into pieces..ni hindi niya namamalayan na pumatak nap ala ang luha niya..God!,..HE’s crying!...
chapter 14---------------------------------------------------------------
Devon was speechless...gusto niyang magsalita pero ayaw lumabas ng kanyang tinig.walang tigil pa rin sa pagpatak ang luha niya na masuyo naming tinuyo ni James sa mga palad nito..Parang nakalimutan nila pareho na naka ere sila sa TV ng mga oras na iyon...parang sila lang ang tao sa mundo..
Devon: God,why I am still feeling this way towards this man? (bulong nito sa sarili) after four long years ay ganito pa rin ang epekto niya sa akin.akala ko ay nakalimutan ko na siya but damn this foolish heart!,i still love this man!..
Ng matapos ang kanta @ marinig ang palakpakan ng mga tao ay saka lang parang nagising si devon sa katotohanan na hindi pangarap lang ang naganap kundi totoong nasa harap niya si James...nang maramdaman niya ang init ng katawan nito na mahigpit na yumakap sa kanya ay napagtanto niya na miss ang lalakeng ito...
James : HAPPY BIRTHDAY MON AMOUR....
Devon: I....aahhh..t-thank you...but you shouldn’t be here James...alam ba ni Ann na pupunta ka ditto ngayon?..
James: Hindi ko kailangan humingi ng permiso sa kanya o ng kahit na sino para lang makapunta ditto @ Makita ka..
Devon: but your supporters,baka magalit sila kapag napanood nila tayo ngayon...
James: I don’t care!..you’re all that matter to me Devon...Don’t you get it?...Mahal pa rin kita,mula noon hanggang nagyon...
Devon: pero girlfriend mo si Ann,ayoko ng matawag na mang-aagaw dahil pagod na pagod na ako James! Mahalaga ang sasabihin ng mga tao para sa akin!...
Bago pa makalapit ang mga hosts @ staff sa nasabing programaay biglang tumakbo sa back stage si Devon,buti na lang agad sumenyas ng commercial break ang director @ hindi nakita ang ganoong eksena..
James: Devon,..please wait....(hindi agad nakahabol si James sa dalaga dahil pinigilan siya ng mga hosts at mga kaibigan niya pero nagawa niyang makaalpas mula sa mga ito @ hinabol ang dalaga pero parang bola ng biglang naglaho ang dalaga..lahat namaan ng mga audience ay shocked sa nasaksihang tagpo.)” WHERE IS SHE?”..I NEED TO FIND HER!I NEED TO TELL HER HOW MUCH I LOVE HER!”(sigaw ng isip ni James) nang biglang may tumapik sa balikat niya...paglingon niya sila Bret ang nalingunan niya..
Bret: dude,...let’s go..
Fretzie: yes James,we should go..
James: but i still need to talk to her!..
Bret: not this time,umalis na siya,..
James: but why she have to run away from me?..
Fretzie: you can’t blame her,pagkatapos ngmga nangyari noon,pagkatapos ng mga masasakit na paratang laban sa kanya noon ay alam kong takot na siyang bumalik ang mga eksenang yun sa buhay niya..nasaksihan ko kung gaano siya nasaktan noon dahil nagging malapit siya sa’yo..
James: but i am willing to drop everything for her...ang gusto ko lang makasama siyang muli @ mahalin siyang muli,Am i asking too much?
Bret: we know dude,..pero may tamang panahon para mailagay sa ayos ang lahat para sa inyong dalawa..
Nanlulumong nagpatianod na lang siya sa mga kaibigan but deep inside he promised himself na gagawin ang lahat maibalik lang sa piling niya ang babaeng nag iisa sa puso niya..
chapter 15-----------------------------------------------------------------
Devon quickly headed herself towards her car when somebody grab her handf from behind...si Ivan ang nalingunan niya...he saw her tears @masuyo iyong pinahid..he hug her tight and whispered that everything will be alright..he’s always there for her..she don’t deserve her,masyado itong mabait @ lalo lang siyang nasasaktan..hindi niya kayang ibigay dito ng buong-buo ang puso niya...feeling niya ay napaka-unfair niya sa taong walang ibang ginawa kundi ang mahalin siya..
Devon: I’m so sorry( she said it between sobs while hugging him back)..
Ivan: ssshhh...hon,it’s all right,I understand you,normal na reaksyon lang ang pagwalk-out mo kanina dahil you never expected him kanina...
Lalo naming napahagulgol si devon sa tinuranni Ivan dahil wala itong alam sa nararamdaman niya..---mahal niya ito pero di sapat iyon sa pagmamahal na iniukol niya kay James noon kaya labis siyang nasaktan nung kailangan niyang makipaghiwalay dito noon dahil iyon ang dapat..
Devon: My god Devon!wake up!si Ivan na ang kasalukuyan mo ngayon kaya please lang kalimutan mo na ang nakaraan!move on!( paulit-ulit na sita niya sa sarili)
Ivan: I love you hon,more than life itself,always remember that..
Devon: i know that hon,wala ka nang ibang ginawa kundi ang mahalin ako...salamat...mahal din kita..
Matagal ng nakaalis sina bret @ fretzie ay nakatayo pa rin sa may pintuan ng kanyang condo si James..paulit-ulit na bumabalik sa kanyang balintataw ang luhaang mukha ni Devon @ ang pagtakbo nito palayo sa kanya...walang kasing sakit ang kanyang nadama ng mga oras na iyon, paerho ang sakit nung maghiwalay sila 4 years ago dahil sa kanyang ambisyon...but what is more painful is the truth about Ivan and Devon..he felt betrayed by his bestfriend..ni hindi nito sinabi ang tungkol sa relasyon nit okay Devon @ kung di pa sinabi nila Bret sa kanya ang tungkol ay mananatili pa rin sana siyang walang alam.. Tinanong kasi niya si Ivan noon bago siya humingi ditto ng pabor para makadalo sa birthday bash para kay Devon @ naniwala siya sa lahat ng sinabi nito na kaibigan lang nito si Devon..Galit na galit siya kay Ivan @gusto niya itong bigyan ng malakas na suntok right @ that moment...Gusto niyang magwala..Pakiramdam niya ay pinaglalaruan siya nito.Nagsinungaling ito sa kanya.Mabilis siyang pumasok sa loob @ tinungo ang mini bar @ nagsaling ng alak..
James: damn you Ivan!!!(sigaw nito sabay balibag ng baso na ikinabasag nito @ lumikha ng ingay...damn you! Hindi mo pwedeng agawin sa akin si Devon! She is mine & will forever be mine!.. aaaahhhhh!!!!!!!!!!!!!!! (sigaw nito habang nagwawala sa kanyang condo.kahit anong mahawakan ay kanyang ibinabato...napatigil lang ito ng tumunog ang kanyang cellphone...si Ann ang nasa kabilang linya.. nagtatalo ang kalooban niya kung sasagutin ang tawag o hayaan lang na mag ring iyon pero kalaunan ay pinili rin niya ang unang balak..
James: hello?...
Ann: Honey..I saw you on the TV kanina ,Sa kabilang channel?..(halatang umiiyak ito)
James: ( matagal bago sumagot)..I’m so sorry,I should’ve done that a long time ago Ann..
Ann: W-what do you mean?
James: I’m so sorry.hindi n asana umabot sa ganito ang lahat kung nagging matapang lang ko noon na ipagtanggol si Devon sa mga taong nanakit sa kanya noon..
Ann: Honey? (parang di makapaniwala sa narinig)..My god!..4 years tayong may relasyon & yet nakuha mong sabihin sa akin ito na para bang di ako nag eexist sa buhay mo!..How can you do this to me?
James: There’s no one to blame but me alone dahil matagal kitang hinayaan s aisang relasyoin na ikaw lang ang nag effort na palaguin ito @patagalin pero believe me or not Ann,minahal din kita..I tried so hard to be a good boyfriend to you but I failed to one thing...,I can’t teach my heart to love you just the way I love her...& seeing her again turn my world upside-down..
Ann: how dare you! Pinaasa mo lang ako sa wala!..sana sa simula pa lang ay nagging tapat ka na sa totoong nararamdaman mo sa akin,na na-pressure ka lang dahil sa tayo ang magka –loveteam!.maiintindihan ko naman eh..MAHAL KITA! Sana binigyan mo ako ng importansya kahit konti,hindi iyong ganito,pinahiya mo ako sa lahat ng tao!..( bigla itong napahagulgul ng iyak)
James: ..I’m sorry,please don’t cry Ann..don’t worry magpapa-presscon ako,aakuin ko lahat ng kasalanan..
Ann: you know that I love you so much James but I can’t stand the fact na hindi mo ako ganun kamahal..it hurts like hell!
James: I’m so sorry.....
Ann: Just give me the right to break up with you James..let me save @ least my pride...
James: you have all the right Ann..,ako ang may kasalanan..
Ann: So I guess this is goodbye for both of us...
James: Ann,I don’t know what to say to you..your kindness is killing me softly..
Ann: No,don’t feel bad..you’re happiness is my happiness too..kaya kong tanggapin na mawala ka sa buhay ko na Masaya ka kaysa pilitin kitang huwag akong iwan pero di ka naman Masaya,mas masakit yun para sa akin..
James: Thank you Ann,hindi ka naman mahirap mahalin dahil mabait ka,someday,a more deserving guy will come your way and love you deeply..
Ann: Nah!..stop the drama @ kanina pa ako umiiyak ditto baka wala na akong mailuha sa mga future projects ko....FREINDS?..
James: FRIENDS....FOR LIFE....
Ann: Mahal na mahal mo talaga siya no?..
James: Sobrang mahal...
Ann: Sana ,maging Masaya na kayo pareho,karapatan niyong lumigaya..
James: salamat..maraming salamat...
chapter 16-----------------------------------------------------------------
Nanggagalaiti naman sa galit ang handler ni James dahil sa walang abisong pag-guest nito sa kabilang estasyon..Panay tawag nito sa binata but it seems walang balak sumagot ang binata kaya napasigaw na lang sa kawalan ang kanyang handler..
“James!..what have you done this time?..”
Agad itong nag-dial ng ibang numero @ di naman ito nabigo dahil ilang ring lang ay may sumagot na sa kabilang linya..
Sa condo naman ni James ay nag-iisip ito ng paraan kung paano mababawi si Devon mula kay ivan ng biglang lumiwanag ang kanyang mukha dahil sa naisip..tinawagan niya ang isang matalik na kaibigan na siyang director ng uplate show ni Ivan every night...
James: ..Hello?!! Direk Joe?
Joe: Yes James?..Anong atin?..
James: I have some favour to ask you?
Joe: Sure..ano ba yun?
James: I want Ivan’s show to be aired LIVE every night..pwede ba?..
Joe: Whaaattt?.!!!!..As in triple what?,what?,what?..are you serious?..
James: I’ve never been serious in my entire life Joe,now lang..it’s a matter of love joe..kahit one week lang,pagbigyan mo na ako..
Joe: Pero bakit?..one week na live iyong show?..ayaw mo bang patulugin o papagpahingahin man lang si Ivan?..
James: it’s along story,basta saka na ako magpapaliwanag sayo..Can you help me this week?..
Joe: susubukan James,kung di ka lang parang kapatid na sa akin ay nungkang tutulungan kita..
James: thanks man..you’re the best..
Joe: asus! Nambola ka pa,pagbibigyan na nga kita..
Napatawa naman si James sa tinuran ng kaibigan..
Sa kabilang banda ay di naman makapaniwala sa Ivan sa ibinalita ng kanyang manager..
Ivan: what?! Are you serious tita?...(gulat na bungad nito sa kabilang linya ng tawagan ito ng kanyang manager para ipaalam ang live sked niya)
RM: “yes Ivan @ kahit ako ay nagulat din @ di nakapag-react agad sa walang abisong pagpapalit nila ng schedule mo sa uplate show into live”(paliwanag ng kanyang RM)
Ivan: “but tita,you know very well na kaya ako humingi ng one week leave sa’yo this week it’s because I want to bring my girlfriend into a romantic one week vacation for us where I can propose marriage to her and you know that!”(Ivan sounded irritated by this time)
Ivan: and besides nai-tape na ang show for this whole weekend dib a?..anong gagawin nila sa mga iyon?,’wag ng gamitin?.
RM: I’m so sorry iho,kung ako lang ang masusunod ay pagbibigyan kita sa kahilingan mo pero it’s a management’s decision & the best thing to do is to follow orders Ivan,marami ka nang request ang pinagbigyan nila,ngayon sila naman ang pagbigyan mo iho..
Ivan: but how about my date with my girlfriend tita?I’ve already told her about it,in fact pinayagan na rin ng GMA to take a vacation leave..(problemadong bulalas ni Ivansa kanyang Rm hoping na makagawa pa ito ng paraan para mabago ang sitwasyon)
RM: Ivan,tell Devon about your sudden change of schedule,I’m sure maiintindihan niya iyon & I’m sure may tamang panahon para sa mga plano mo para sa inyong dalawa..
Ivan: ano pa nga ba ang magagawa ko..(there’s a resignation on his voice)
RM: I’m sorry anak..(hinging paumanhin ng kanyang RM na para na ring second mother niya dahil ito ang madalas niyang makasama sa mga shows niya)
Ivan: it’s okat tita,just give me time to tell Devon na mapo-postpone iyong bakasyon naming this week..
RM: take your time iho..
Napapikit ng mariin si Ivan pagkatapos ng pag-uusap nila ng kanyang RM.Bigla siyang napadilat ng mata ng tumunog uli ang kanyang cellphone..napangiti siya ng Makita ang mukha ng nobya sa screen..
Devon: I’m on my way to your place Hon,may pinuntahan kasi ako malapit in your area kaya I decided to drop by,okay lang ba?
Biglang umaliwalas ang kanina’y nakabusangot na mukha ng binata dahil sa ibinalita ng kanyang RM kanina..his girlfriend is always his remedy in time of frustration..
Ivan: sure Hon,I’ll wait for you on the lobby para may kasabay ka sa pagpanhik mo ditto sa unit ko..(nakangiting saad ng binata sa nobya)
Devon: no,don’t bother Hon,hintayin mo na lang ako dyan sa unit mo.kabisado ko na naman ang room# mo eh unless lumipat ka bigla? (humagikhik ang dalaga-halatang binibiro ang nobyo)
Ivan: of course not!,natatakot lang ako na baka may biglang kumidnap sa’yo @ ilayo ka sa akin..
Devon: naks naman!..ang sweet talaga ng honey ko..huwag ka pong mag-alala dahil walang magtatangkang gawan ako ng masama noh,takot lang nila sa isang Ivan Wright!they know that my boyfriend is a Taekwondo expert..
Ivan: basta ,I’ll wait for you sa ibaba okay..
Devon: sige na nga,kulit mo talaga..I love you honey ko..
Ivan: I love you more and more honey..muaaahhh..
chapter 17-----------------------------------------------------------------------
Samantala ay walang kaalam-alam si devon na may lihim na sumusunod sa kanya.nang huminto ang kotse ng dalaga sa may entrance ng condominium kung saan isa sa tenant si Ivan ay huminto rin sa di kalayuan ang itim na kotse @ kitang-kita ng sakay nito ang pagsalubong ni Ivan kay Devon,ang mahigpit na yakapan @ paghalik nito sa labi ng nobya @ ang pagkaka-akbay habang hawak-kamay ang dalawa na pumasok sa loob ng gusaling iyon..
“sige lang Ivan,just enjoy this moment of being with her because sa mga susunod na araw ay sisiguraduhin kong hinding-hindi mo na siya mahahawakan @ mahahalikan tulad ngayon!”( sigaw ng isip nito habang mahigpit na napakapit sa manibela..halos mawalan ng kulay ang mga kamay na lalong humigpit ang pagkakahawak sa manibela..sa gilid niya ay naroon ang mga inihanda niyang gamit para sa balak niyang pagtangay kay Devon sa gabing iyon...
Devon: you know what Hon?...
Ivan: yes honey?
Devon: I’m super-duper excited sa lakad natin bukas,..nakahanda na lahat ng dadalhin para sa buong weekend natin..(masayang wika ng dalaga..pero nahalata nito ang biglang pagtahimik ng nobyo ng makapasko sila sa loob ng unit nito)
Devon: Honey,are you alright?..you seem so bothered,what is it?..(nilapitan ito ng dalaga ng umupo ito sa isang single sofa @ masuyong kumandong ditto@niyakap ito.naramdaman ng dalaga ang paghigpit ng yakap ng binata sa kanya)
Ivan: Honey,I’m sorry pero hindi na tuloy ang lakad natin bukas..(he said it softly while his face is on her shoulder)
Devon: but why?
Hinawakan ni Ivan ang magkabilang pisngi ni Devon @ tinitigan ito ng matagal na para bang iyon na ang huling beses na matitigan niya ng malapitan ang nobya ng ganun kalapit @ sa di malamang dahilan ay bigla siyang kinabahan..
Ivan: kasi ginawang Live iyong uplate show ko sa ABS-CBN for this week kaya di ako pwedeng umalis Hon..(malungkot na sabi ng binata ditto)
Devon: Honey,okay lang ‘yun,ano ka ba!,may next time pa naman eh..(alo ng dalaga sa nobyo)
Ivan: hindi ka nadi-disappoint na hindi na tayo matutuloy hon?( may tampo sa boses ng binata)
Devon: of course I do honey,pero naiintindihan ko rin ang situation mo kasi part na ng work natin ang pabagu-bago ng schedule..
Ivan: pero sad pa rin ako kasi di tayo matutuloy bukas..
Devon: Okay lang yan hon,pumunta ako sa show mo tonight?.gusto kitang panoorin hon..
Ivan: Are you sure hon?..( sumigla ang boses ni Ivan dahil sa mungkahi ng nobya)
Devon: Oo naman,ikaw pa! Malakas ka sa akin eh..
Ivan: thank you so much Honey,ikaw ang inspirasyon ko..
Devon: I know hon,Sige I’ll go ahead na @ baka naghihintay na sina mama @ papa sa akin..( paalam ng dalaga sa nobyo..inalalayan ito ng binata sa pagtayo)
Ivan: Ihahatid na kita sa inyo hon..( presinta agad nito)
Devon: naku honey ‘wag na@ alam kong kelangan mong magpunta sa studio ng maaga for your rehearsal..alam kong di biro ang live show..
Ivan: Pero paano ka?
Devon: naman oh...may kotse po akong dala,remember?..( masuyo niyang hinimas ang baba ng binata)
Ivan: But are you sure ayaw mong pahatid hon?..( hirit pa rin nito)
Naitirik ni Devon ang mga mata dahil sa kakulitan ng nobyo..
Devon: huwag na pong makulit @ okay lang talaga ako..I’ll call agad when I reach home okay..
Walang nagawa ang binata kundi sundin ang nobya na huwag na itong ihatid.sabay silang lumabas sa unit nito @ sumakay sa elevator patungong ground floor..goodbye kiss & hug ang iginawad nila sa isa’t-isa bago nilisan ng dalaga ang lugar na ‘yun sakay ng kanyang kotse..hindi naman mawala-wala ang kabang naramdaman ni Ivan sa mga oras nay un..hindi niya maintindihan kung bakit kinakabahan siya ng ganun..kahit alam niyang di pa masyadong nakakalayo ang nobya ay di napigilan ang tawagan ito..
Devon: Hello hon,bakit?..( agad na tanong ni Devon sa tumawag na nobyo habang nakatutuk ang maga sa dinaraanan)
Ivan: I’m sorry hon,kinabahan lang ako bigla eh..
Devon: hon.talagang kakabahan ka dahil nagmamaneho while answering your call..
Ivan: gusto ko lang marinig boses mo hon,I’m sorry..
Devon: It’s okay honey..I love you..I’ll call you when I’m home..Bye..
Ivan: I love you more hon..bye..
Napasandal si Ivan sa pinto ng kanyang unit matapos marinig ang click ng end button sa kabilang linya..Samantala , napangiti naman si Devon habang nasa kalagitnaan ng kanyang pagda-drive dahil sa pagiging concern ng kanyang nobyo..malapit na siya sa isang intersection nang biglang humarang sa kalsada ang isang itim na kotse..bigla siyang napahinto..ang lakas ng langitngit ng gulong sa biglaang pagpreno niya..hindi pa man siya nakakabawi sa pagkabigla ng bumukas ang pintuan ng itim ng sasakyan @ iniluwa ang isang naka-bonnet na lalake @ binuksan ang kanyang kotse..
Devon: Who are you?..d-don’t hurt me please..( pagmamakaawa ng dalaga rito..gusto niyang manlaban pero biglang tinakpan ng lalake ng dala nitong panyo ang kanyang ilong kaya sa isang iglap ay lumungayngay na ang ulo ng dalaga sa mga balikat nito..agad nitong isinakay ang walang malay ng singer-actress sa sariling sasakyan ng dalaga@ sinenyasan ang nasa loob ng itim na kotse @ umandar yun sa kabilang direksyon..dali-dali namang pumunta sa driver’s side ang lalake @ pinaandar ang kotse ni Devon palayo sa lugar na yun..
Habang nasa loob ng dressing room ay panay tingin ni Ivan sa kanyang cellphone..gustung-gusto na niyang tawagan ang nobya pero ayaw niyang makulitan na naman ito sa kanya kaya hinihintay na lang niya ang tawag nito..pero halos dalawang oras na mula ng tawagan niya ito & she promised to call him back pero pero hanggang sa mga oras nay un ay hindi pa rin ito tumatawag,nakarating na siya’t lahat sa studio kung saan gaganapin ang kanyang evening show @ malapit na iyong magsimula pero wala pa rin ni tawag o anino ng nobya na nangakong pupunta sa show niya..hindi siya nakatiis @ tiext na lang ito..
(Hon,wer n u?..hinintay ko tawag mo..r u gona watch my show tonight?malapit na mgcmula..i love you)
Ilang minute lang ang kanyang hinintay @ tumunog na ang message alert tone niya..agad niyang binasa ang sagot ng nobya..
(i’m sory hon but i can’t make it tonight kasi my biglaang lakad ako eh.sorry din @ d na ako nakatawag sau..i already informed mama & papa ..one week lang akong mawawala but i’ll be back agad naman..i promise.i love you too.)
Hindi pa man siya nakakapag-reply ay may text na naman siyang na-receive galing ditto..
(by d way hon,hindi ako makakatwag sau w/in a week kasi walang signal sa pupuntahan ko @ malapit na rin akong ma-lobat kaya don’t call me na lang ha..)
Agad naman itong sinagot ng binata..
(pero hon,saan ka ba pupunta @ matagal kang mawawala?..sabihin mo sa akin @ susunod ako agad sau)
(wag n hon,surprise ko yun sau..@ isa p live ang show mo kya d ka pwdng umalis na lang basta..pagblik ko,my sasabihin ako sau)
Sasagot pa sana si Ivan sa text ni Devon pero tinawag na ito ng isang staff sa programa niya para sabihing magsisimula na ang palabas kaya walang nagawa ang binata kundi ang sumunod ditto @ ipagpaliban ang balak sanang gawin..
chapter 18---------------------------------------------------------------
Samantala ,dahan-dahang nagising si Devon sa ingay na narinig niya galing sa isang makina..umuungol siya dahil sa pamimigat ng ulo @ pagkahilo..pakiramdam niya ay para siyang idinuduyan..sapo ang ulo na bumangon ang dalaga mula sa pagkakahiga pero napahiga siya uli dahil sa hilong nadarama..
“god where am i?..bakit ako nandito?..(takot na takot na naisaloob ni Devon)
Natatandaan na niya na may taong dumukot sa kanya pero sino ang taong yun?.bakit siya pagkaka-interesan nito?..muli siyang dumilat @ iginala ang paningin sa paligid..hindi siya nagkakamali,sakay siya ng isang speedboat..nakita niya ang isang lalakeng nakatalikod sa may gawi niya @ nagpapaandar ng sasakyang pandagat nay un.
Devon: who are you?..bakit ako nandito @ nakasakay ditto?..where’s my car?( sunud-sunod niyang tanong ditto ..dahan-dahan siyang umupo upang magimbal sa natuklasan..nakakadena ang mga paa niya sa ilalim na kinahihigaan niya!..
Devon: Hoy!,bakit mo ako kinakadena ha!.pwde ba kalagan mo ako dahil hindi ako aso!..( tungayaw niya rito..) ni hindi siya nito sinagot man lang o nilingon man lang..
Devon: hey!..bakit ayaw mong magsalita!..hindi mo ba ako narinig?..bingi ka ba?!..( galit nag alit na sigaw ng dalaga)
Ng wala pa ring siyang makuhang sagot mula sa lalake ay lalong nagngitngit sag alit ang dalaga.
Devon: do you really think you can get away with this?..I swear to God,you will rot in jail dahil sa pagkidnap mo sa akin!..kaya ngayon pa lang ay pakawalan mo na ako,pwede ba!..
Halos mapaos na ang dalaga sa kasisigaw sa lalakeng tumangay sa kanya pero tahimik pa rin ito@ ni hindi siya nito nilingon kahit saglit man lang..okay na rin yun nasabi ni Devon sa sarili keysa Makita niya ang mukha ng abductor niya @ matakot pa siya kung walang kasing pangit ang pagmumukha nito..ang kelangan lang niyang gawin ay planuhin ng mabuti kung paano siya makakatakas sa lalakeng yun @ sa lugar na pinagdalhan sa kanya dahil puro dagat ang nakikita niya @ sa tingin niya ay sobrang hirap dahil hindi siya swimmer @ sa kadiliman ng gabi ay ang nag-iisang ilaw na natatanaw niya sa malayo ang tanging tanglaw nila na unti-unting lumalaki sa kanyang paningin habang papalapit sila..ohmy!..isla ang pupuntahan nila!..
Sa wakas ay huminto na ang sinasakyan nila..dumating nap ala sila..hinarap siya ng misteryosong lalake pero di niya ito agad mamukhaan dahil naka-sombrero ito @ nakatungo ito ng kalagan siya nito mula sa pagkakadena niya..bigla siyang nagpumiglas ng hawakan siya nito sa braso para alalayan siyang bumaba..
Devon: no!..hindi ako bababa ditto!..I wanna go home!..( bulyaw niya sa kaharap ..ng hawakan siya uli nito sa kamay ay ubod lakas niya itong binalya pero sa malas ,imbes na ito ang bumalandra dahil sa lakas ng pagbalya niya ay siya pa itong napaupo sa sahig..nahawakan niya ang nasaktang pang-upo..)
Devon: Araaayyy.....(nakangiwing wika ng dalaga)..masama ang tingin na ipinukol sa nakasombrerong lalake..pilit inaaninag ang mukha ng kaharap..hinawakan ulit siya ng lalake sa balikat @ pilit itinatayo pero nagpumiglas siya.
Devon: don’t touch me!..i hate you for doing this to me!..sino ka ba ha?!..
Magtataray pa sana ang dalaga nang may isang matandang lalake ang humahangos na lumalapit sa kinaroroonan nilang dalawa ng lalake..
“naku,seniorito,pasensya na @ hindi ko agad kayo nasalubong kasi inihahanda ko pa po ang mga pagkain sa hapag-kainan @ iyong silid na ookupahin niyong mag-asawa”(sunud-sunod na paliwanag ng matanda na ikinapagtataka ng dalaga.siguradong katiwala ang matanda sa lalakeng tumangay sa kanya base sa pagtawag nito ditto.kung ganun,hindi simpleng tao lang ang tumangay sa kanya!.
Devon: Seniorito?..asawa?..t-teka lang ho,hindi kop o maintindihan ang mga sinasabi niyo..hindi ko po....
Hindi na naituloy ni devon ang sasabihin dahil inunahan na siya ng lalake sa pagsasalita na kanina lang ay inakala niyang pipi dahil sa ayaw nitong magsalita..@ nanlaki ang kanyang mga mata sa kabiglaanan ng marinig na niya ang boses nito...hindi siya makapaniwala na ang lalakeng ito ay walang iba kundi si James..
James: it’s alright mang isko,this is my surprise to my wifey and she never expected that you already know that she is my wife kaya nagulat siya nang marinig mula sa inyo ang salitang asawa..by the way,her name is Devon,Baby..meet mang isko,siya ang caretaker ditto..(nakangiting pahayag ni james na pasimpleng inakbayan ang di makapagsalitang dalaga..basta na lang ito nakatitig ng matiim sa binata..talagang nagulat ito na ang pinakahuling taong inakala niyang hindi gagawa nang masama sa kanya ay naroon sa harap niya siyang tumangay sa kanya!..ipinamukha nito sa kanya na mali siya sa kanyang akala..
Gusto niya itong sampalin,murahin @ tarayan pero di nagtataka rin siya sa sarili kung bakit di niya magawa..sinasabi ng isip niya na ipahiya ito sa harap ni mang isko pero iba naman ang isinisigaw ng kanyang puso @ naguguluhan na siya..@ isa pa.ayaw niya itong mapasama sa mata ng matanda..
Mang isko: ang sweet niyo naman seniorito @ talagang nasorpresa si Maam sa ginawa niyo..( Masaya namang pahayag ng matanda @ binalingan ang tahimik lang na si Devon..
Mang isko: Maam,masayang-masaya po ako @ nakilala ko na rin sa wakas ang babaeng lagging bukambibig ni seniorito ‘pag andito siya..mahal na mahal niya po kayo ng amo ko Maam,matagal ko nap o kayong kilala dahil mga kwento niya...
Rumehistro agad ang kalituhan sa magandang mukha ng dalaga sa mga sinasabi ng matanda..papaano siya nito makikilala unless nakikita siya nito sa TV?..
Devon: kilala niyo po ako?...
Mang isko: ay oho kasi ng rest house na pagmamay-ari ni seniorito ay ay nadun ang mga larawan niyo Maam,nakasabit sa dingding,nasa picture frames na nakadisplay sa ibabaw ng piano po...
Kunot noong napatingin siya kay James ...di niya alam kung matutuwa siya sa nalaman..pero sa kaibuturan ng kanyang puso ay na touch siya sa ginawa nitong pagpapahalaga sa kanya sa kabila ng kasalanan nito sa kanya..nang titigan niya ito sa mga mata ay nababasa niya ang labis na pagmamahal nito para sa kanya..nandun ang pagsusumamo..bigla siyang tumingin sa ibang direksyon..hindi niya kayang makipagtitigan ditto ng matagal .baka bumigay siya..kinapa niya sa sarili kung mahal pa rin ba niya ito @ ayaw tanggapin ng isip niya ang katotohanan na sa mahal pa rin niya ito after all those years..papaano na si Ivan?..hindi niya ito pwedeng saktan..
Mang isko: halina po kayo sa loob seniorito,maam @ baka lumamig ang pagkain..( yaya ng matanda)
James: mabuti pa nga po mang isko @ kanina pa po ako gutom.I’m sure my baby is hungry too,right ‘by? (masuyong tanong ni James sa dalaga..ipinulupot ng binata ang kanang kamay sa maliit na bewang ni Devon na nakapagpakislot ditto..natanto ng dalaga na ito lang ang may kakayahang magparamdam sa kanya ng kakaibang init ng mga oras na kahit ang nobyong si Ivan walang kakayahan niyon..
Napasunod na lang siya sa bawat galaw @ hakbang ng binata tungo sa resthouse nito..
Devon: Y-yess..(kandabulol niyang sagot....kinastigo niya ang sarili dahil mula pa noon ay nagkakandabulol siya ‘pag ang binata ang kaharap @ ‘pag kinabahan siya gaya ng mga oras na iyon)
James: I’ll make sure,you’ll enjoy our one week vacation here ‘by..(bulong nito sa tainga niya na ikinatayo ng mga balahibo niya..agad siyang napatingin ditto..
Devon: one week?!!!!!!..
James: yup baby..(simpleng sagot nito with matching kindat..ninakawan pa siya ng halik nito sa labi..smack lang yun pero ramdam na ramdam niya..inirapan niya ito na ikinatawa nito..)
Pasimpleng kinurot niya ito sa tagiliran na ikinaaray nito..napalingong tuloy sa kanila ang matanda..
Mang isko: napaano po kayo seniorito?..
James: hahaha...wala po..ito po kasing misis ko,sweet masyado..
Mang isko: aahhh...akala ko naman kung anong nangyari sa inyo..
Nang makapasok ay tuloy-tuloy na sila sa loob ng bahay-bakasyunan ni James..namangha si Devon sa ganda ng interior design nito..european style..pero ang higit na nakamangha sa kanya ay ang mga larawan na nakasabit sa dingding..life size ang laki ng tatlong nakasabit..kuha ito noong PBB days nila..hindi niya alam na may ganung picture pala sa kanya si James..nilapitan naman niya ang mga naka frame niyang mga larawan na nakahilera sa ibabaw ng piano..isa-isa niya itong tiningnan @ hinawakan..hinayaan lang siya ng binata..hinawakan niya ang bukod tanging naiiba sa mga larawang nandun,dahil may kasama siya sa picture nay un,si James..nangilid ang luha sa mga mata niya sa pagbabalik ng alaala dahil sa larawang yun...parehong maganda ang mga ngiti nila..nilingon niya ang binata..nawala ang hinanakit @ galit niya ditto dahil sa natuklasan..
Devon: inipon mo lahat ito?..
chapter 19--------------------------------------------------------------------------
James: yes,..i’m saving all of your memories not only here in my resthouse but mostly in my heart mahal ko..(masuyong hinawakan ni James ang mukha ng luhaang dalaga..tinitigan ito sa mga mata.
James: “ I regretted the day na pinakawalan kita dahil sa ambisyon ko,dahil sa takot ko noon na mawalan ng supporters kung ikaw ang pipiliin ko over Ann..,I’m so sorry...”
Devon: “James ,it’s all in the past,nasa new chapter na tayo ng mga buhay natin..I’m happy na kung anong meron ako sa buhay ko ngayon James,..sana ganun ka rin @ sana iuwi mo na ako dahil siguradong nag-aalala na ang pamilya ko sa akin,parang awa mo na...”(Dahan-dahang binitiwan ng binata ang mukha ng dalaga @matagal itong tinitigan bago mahinang nagwika..)
James: “patawarin mo ako pero hindi ko magagawa ang pakawalan ka ng hindi ako lumalaban
Devon.hindi ko gustong gawin ito pero hindi ko na alam ang gagawin ko para lang mabawi kita mula kay Ivan..”
Namilog ang mga mata ni Devon ng marinig ang pangalan ng nobyo.siguradong kanina pa ito naghihintay sa pagdating niya sa show nito para panoorin ito..
Devon: “ Paano mo nalaman ang tungkol sa amin ni Ivan?..”
James: “ Hindi mo na dapat malaman kung saan ko nakuha ang impormasyong ‘yun..I have my contacts,..ang mahalaga lang sa akin ay nandito ka @ wala sa kanya.”.
Hinawakan ni Devon ang kamay ng binata @ nagmamakaawa ditto..
Devon: “Please James,..you don’t have to do this.Please let me go home @ kalilimutan ko ang ginawa mong ito.”.( naalala bigla ng dalaga ang kanyang cellphone)
: “ where’s my phone?..I need to contact my family & Ivan para hindi sila masyadong mag-alala sa akin..Please James...”
James: “Don’t worry, I already have them know na hindi ka makakauwi for five days dahil may pupuntahan ka..”
Sumilakbo ang galit sa dibdib ng dalaga..
Devon: “What?! how dare you!!..Bakit mo ginawa ‘yun?! I need to go home!”..( sigaw ni Devon kay James and hit him hard on his shoulder that make him moan in pain)
James: “Ouch......you really hit like a man ‘by and I miss this”...( nakangiti nitong saad kahit na halatang nasaktan ito sa hampas ng dalaga)
Devon: “@ hindi lang yan ang aabutin mo sa akin kapag hindi mo ako iniuwi ngayon!”..( galit na turan ng dalaga)
James: “Kahit bugbugin mo pa ako ay di kita iuuwi until you learn to love me again Devon..”
Devon: “ Asa ka pa!..Tse!!!.”.(nagdadabog na umakyat ng hagdanan si Devon..Naiinis siya sa sarili dahil hindi niya makuhang magalit ng sobra sa binata ,...mas nanaig ang kanyang pagmamahal ditto @ natatakot siyang mahalata nito ang kanyang tunay na nararamdaman kaya umiwas na lang siya pero sinundan pala siya nito paakyat ng hagdan..)
James: “Hey!..Where do you think you’re going?..”
Deovn: “wala kang kwentang kausap!..keysa ma- high blood ako sa pagmumukha mo,magpapahinga na lang ako!.”.(inis na bwelta ni devon)
Napabuntnghininga ang binata sa katarayan ng dalaga..
James: “but you haven’t eat your dinner yet...let’s eat muna bago ka magpahinga..”(pangungumbinsi ng binata rito)
Devon: “kumain kang mag-isa mo!..tell me where my room is @ nang mawala ka na sa harap ko dahil naiinis ako sa’yo!..”
Matagal na hindi nakapagsalita ang binata..hindi niya akalain na sobrang mahirap pala ang gagawin niyang ito..nandito nga sa malapit niya si Devon pero pakiramdam niya ay milya-milya pa rin ang layo niya mula sa puso nito..
“but i promise,i will make her love me again no matter what it takes”..bulong nito sa sarili
James: “‘yung ikalawang pinto ang magiging kwarto mo..”
Pagkarinig ni Devon ay walang lingon-likod na tinungo nito ang nasabing kwarto @ binuksan ‘yun..ini-lock niya yun pagkatapos...sinuyod ng paningin niya ang kabuuan ng silid @ napahanga siya sa angking ganda nito.. halatang pambabae dahil sa pink na kulay nito..marami rin siyang larawan doon..pakiramdam niya ay para talaga sa kanya ang kwartong ‘yun..
Naroon naman sa harap ng pintuan ng silid ni Devon si James..plano sana niyang katukin ang dalaga pero hindi niya magawa kaya umalis na lang siya @ pumanaog ng hagdanan..nakasalubong niya si mang isko..
Mang isko: “Seniorito,nasaan na po si Maam?..handa na po lahat sa hapag-kainan..”
James: “ she’s tired na po eh @ gusto na raw po niyang mag-rest,kayo nalang po ang kumain Mang isko ,busog pa po ako..”
Napapakamot naman sa batok si mang isko dahil sa kawerduhan ng mga amo..ang alam kasi niya ay gutom ang mga ito,pero bigla na lang ayaw kumain dahil busog daw..hayyy...
Chapter 20
Diretso naman sa labas si James..humantong siya sa may tabing-dagat..gusto niyang mag-isip..alam niyang mali ang ginawa niyang pagtangay kay Devon,tiyak sa kalaboso ang bagsak niya pagkatapos dahil sa nakikita niyang reaction nito ay alam niyang hindi na niya kayang ibalik ang dati..siguro tuluyan na siyang napalitan ni Ivan sa puso nito...Nasasaktan siya..dahan-dahan siyang napaluhod sa buhanginan..napatungo siya..kahit halos hindi na siya makahinga dahil sa sa nadaramang pighati ay dapat tanggapin na niya ang katotohanang may mahal na itong iba..
Siguro dapat na niya pakawalan sa buhay niya ang dalaga kaya nagdesisyon siyang iuwi ito kinabukasan habang kaya pa niyang lumayo rito..kaya ko nga ba?..ang paulit-ulit na tanong niya sa sarili..matagal siya sa ganung pag-iisip @ di niya namalayan ang oras..nang makaramdam siya ng lamig mula sa hangin-dagat ay tumayo na siya @ nagsimulang maglakad pabalik sa beach house..12 midnight na ayon sa relo niya...”siguro tulog na siya”..anang isip niya..tahimik na ang buong paligid ng pumasok siya sa loob @ dumiretso sa kwarto niya pero sinulyapan muna niya and silid na inuukopa ng dalaga bago tuluyang pumasok sa kwarto niya.
Mabilis siyang nagshower @ nagbihis ng bigla siyang mapatingin sa isang pinto sa kanang bahagi ng kwarto niya..,,ang adjoining door ng kwarto nila ni Devon..hindi niya napigil ang bugso ng damdamin @ dahan-dahang lumakad papunta sa may pinto..matagal siyang nakatayo roon ng pihitin niya ang seradura @ buksan iyon.tumambad sa kanya ang malamlam na liwanag mula sa lampshade ng kwarto..maingat siyang pumasok upang di makagawa ng ingay ..ayaw niyang magising ang natutulog na dalaga kaya ingat na ingat siya habang dahan-dahan siya sa pag upo sa gilid ng kama nito..
Nakatalikod ito sa may gawi niya..naalis ang kumot nito sa katawan ng gumalaw ito patihaya..napabuntunghininga si James ng masilayan ang mala anghel na mukha ng dalaga habang tulog..kinumutan niya ito uli @ di niya napigilan ang bigyan ito ng light kiss sa labi..mababaw lang ang halik na iyon pero matagal bago inalis ng binata ang mga labi sa mga labi ng dalaga..
Akmang aalis na ang binata mula sa bahagyang pagkakadagan nito sa dalaga ng gumalaw na naman ito @ sa pagkatigagal niya ay ipinulupot pa nito ang mga braso sa may leeg niya!.halos pangapusan siya ng hininga dahil sa pagkakadikit nilang iyon @ di biro ang pagtitimpi niya para huwag tuluyang madarang @ daganan ang tila nanaginip na dalaga dahil alam niya hindi niya makokontrol ang sarili oras na mapatid ito lalo pa @ ang pinakamamahal ang kanyang katabi.
Aalisin na sana niya ang mga brasong nakapulupot sa leeg niya ng bigla niyang naramdaman ang paghigpit nito..tinitigan niya ang nakapikit nitong mga mata..tulog na tulog ito..alam niyang sanay ito na may yakap-yakap na stufftoy sa pagtulog kaya siguro akala nito isa siya sa mga iyon.
Ang kaibahan nga lang ay buhay na buhay siya!...ang lakas ng pagtibok ng puso niya..langhap na langhap niya ang bango nito ng mapadaiti ang kanyang mukha sa mukha nito..biglang nag-init ang kanyang katawan dahil sa close contact nilang iyon..walang pinagkaiba ang kanyang nararamdaman tuwing malapit sila sa isa’t-isa noon sa PBB house @ ngayon..hindi nga lang niya maipadama dito noon sa loob ng bahay ni kuya kung gaano siya kasaya tuwing pinipilit niya magkalapit sila ng dalaga dahil sa dami ng camera na nakatutok sa kanila pero ngayon,nobody can stop him from loving this girl of his dream..
Inangat niya bahagya ang kanyang mukha upang masilayan ang maamo mitong mukha..he trace every contour of her face slowly caressing it with his fingers..bahagyang nakaawang ang mga labi nito @ it made him lose control,..right there and then he claim her lips with intense passion..tuluyan niya itong kinukulong sa mga bisig habang hinahagkan ito..
Bigla namang nagising si Devon dahil sa mapusok na halik na iyon..ang inaakala niyang panaginip kanina na may kayakap siya ay totoo pala dahil nararamdaman niya ang katawang nakadagan sa kanya ng mga oras na iyon.. .she can feel his heartbeat too..wala sa normal ito dahil ang bilis ng pintig nito gaya ng sa kanya...
Pilit siyang kumawala mula sa higpit ng yakap @ mapusok na halik para malaman niya kung sino ang pangahas na lalakeng humahalik sa kanya kahit nakikilala ito ng puso niya..gusto pa rin niyang makasiguro..
Nang maghiwalay ang kanilang mga labi @ matitigan ang lalake na walang iba kundi si james ay nagpupumilit si devon na makawala mula sa pagkakadagan nito sa kanya pero lalo lamang siyang naiipit sa ilalim nito..
Devon: “J-James what are you doing?!..let go of me!!!...”
James: “no!...i have been waiting for this moment to come baby and to make you mine..please allow me to love you tonight.”...(puno ng pagsusumamo ang mga mata ng binata)
Devon: “but this is not right!...you know i have....”
Hindi na natapos pa nang dalaga ang nais sabihin because james claim her lips again...she tried to fight him even if her heart tells her to stop fighting and give in to her feeling towards the man...
James: “ please stop fighting baby.”...( he pleaded in between kisses)
He showered her with kisses..he caress every single inch of her delectable body.
Right at the moment devon realized how much she missed this man..it’s tiring na patuloy pa niyang pipigilan ang kanyang sarili..kaya ang kaninang panlalaban ay nauwi sa mainit na pagtugon @ pagpapaubaya sa kung saan man sila hahantong ng mga oras na iyon,ang mahalaga lang sa kanya ay pakawalan ang tinitimping damdamin na itinago niya ng kay tagal na panahon..pagod na kasi siyang labanan ang kanyang emosyon,pagod na siyang ipagkaila sa sarili na mahal pa rin niya ito.
Labis naman ang pagkagitla ng binata sa mainit na pagtugon ng dalaga sa kanyang mga yakap at halik..hindi matatawaran ang kasiyahan na kanyang nadama,nagiging mas maalab @ mas mainit ang mga sumunod na sandali. Hindi na namalayan ni Devon kung paano siya nahubaran ni James,napaigtad na lang siya ng dumantay ang labi nito @ mga kamay sa kanyang buong katawan,wala itong pinalampas., nang maramdaman niya ang kahubdan nito ay bigla siyang nagkaroon ng agam-agam sa dibdib..
Oo nga at @mahal na mahal niya ito pero takot na takot siya sa maaaring reaksyon ng mga tao kapag nalaman ng publiko na nakikipag-ugnayan uli siya ditto @ naalala rin niya ang magiging reaksyon ni Ivan na nobyo niya!..”oh my god!,ano itong nagawa ko?”..
Kaya sa huling sandali ay nagtangka siyang manulak..Tinangka niyang lumayo rito but James seemed so determined not to let her go..
James: “no please,I can’t stop right now baby,,I just can’t stop..”..bulong nito sa dalaga and suddenly she felt that!..the sudden pain between her thighs is like tearing her apart!.in that instant she froze,she closed her eyes so tight and didn’t dare to move..
Naramdaman naman ni James ang reaksyon ng dalaga ng mga sandaling iyon,sandali siyang tumigil sa ibabaw nito @ napatingin sa mukha nito,nakapikit ito ng mariin @ kagat-kagat ang pang-ibabang labi.gusto niyang sapakin ang sarili ng mga sandaling iyon dahil sa nakitang sakit sa magandang mukha ng dalaga pero @ the same time gusto niyang magbunyi na siya ang unang lalake sa buhay nito @ gusto niyang siya lang ang una’t huli sa buhay nito.gustuhin man niyang tuluyang ihinto ang ginagawa ay hindi niya kaya..
James: “Im so sorry baby if i hurt you now,i wish i could stop but i can’t..i’ll be gentle i promise”
Unti-unti namang idinilat ni Devon ang mga mata @nakita nito ang pagtitimpi ni James na huwag igalaw ang pang ibabang katawan para huwag siyang masaktan,naawa siya ng Makita ang nag-iigtingang mga ugat sa noo nito,tumutulo ang pawis nito sa mukha tanda ng sobrang pagtitimpi kaya nanaig ang awa @ pagmamahal niya rito kaya siya na ang kusang gumalaw,ikinawit niya ang mga braso sa may leeg nito @ eventually kiss him passionately.tila hudyat iyon para ituloy ni James ang nasimulan na kanina..Dahan-dahan itong gumalaw sa ibabaw niya,giving her time to adjust on his size. Ang kaninang mabagal na kilos ng binata ay unti-unting bumibilis @ nasabayan na ito ng dalaga until they reach their ultimate climax like of lovemaking..
James remained on top of Devon kahit tapos na ang mainit nilang tagpo..he wanted to savor the sweetness of being with the woman he love the most,kung pwede nga lang ay manatili silang ganun para hindi na ito mawalay pa sa kanya kahit saglit..
Ramdam naman ni Devon ang pangangalay @ pagkaka pinned down ng mga oras na iyon,although he made her complete after that untamed passion they’ve shared a while ago but she felt her breathe will runs out dahil sa bigat nito na patuloy pa rin na nakadagan sa kanya..
Devon: “aaahhmm,J-James,can you please roll off now?,nangangalay na kasi ako eh”..she softly spoke without looking @ him,noon lang siya nakaramdam ng matinding hiya rito pagkatapos ng nangyari sa kanila..
James: “ooppss!,,,sorry baby if nahirapan ka dahil sa akin”..(masuyong bulong nito @ tuluyan ng umalis sa ibabaw ng dalaga @ humiga sa tabi nito,inangat nito ang ulo ng dalaga @ masuyong iniunan sa kanang braso nito habang ang kaliwang kamay nito ay nakayakap naman sa kanyang maliit na bewang..he planted small kisses on her face..)
James: “I love you so much baby,I love you with every beat of my heart,..you made me live again baby..”
Devon wanted to answer back,na mahal na mahal rin niya ito pero alam niyang mali ang mahalin pa ito gayong may nobyo na siya @ may Anne naman ito.. Sa isiping iyon ay para siyang biglang nagising mula sa isang napakandang panaginip,bigla siyang natauhan sa isang katotohanan..,nakagawa siya ng isang malaking kasalanan kay Ivan ng hayaan niyang angkinin siya ni James..
Devon: “please stop telling me that James”..
Chapter 21
James: “but I love you!, and don’t you ever deny na mahal mo pa rin ako dahil ramdam ko iyon!,i can feel it here Devon!”.....tiim-bagang na sagot nito habang itinuturo ang dibdib..nagpupuyos ang kalooban nito sa matinding iritasyon..
Devon: “ may Ivan na naghihintay sa akin James,alam mo yan”..mahinang wika ng dalaga,halos pumiyok siya dahil sa pagpipigil na huwag umiyak sa harapan nito,tumalikod siya ng higa para hindi Makita nito ang pamumuo ng luha sa kanyang mga mata..ng pilit siyang iharap ng binata ay agad siyang sumubsob sa dibdib nito pero inangat pa rin nito pilit ang kanyang mukha ,nakita niya ang matinding paghihirap na nakalarawan sa mukha nito..matagal silang nagtitigan..
James: “ ganun na lang ba yun?,,wala bang halaga sa iyo ang nangyari sa atin ha,Devon?..hindi mo na ba talaga ako mahal?,kasi mahal na mahal na mahal kita eh”..(.punum-puno ng emosyon ang boses ng binata...hindi nagawang sumagot ng dalaga..kahit nag uumapaw ang pag ibig niya rito ay parang kay hirap bigkasin ng salitang gusto nitong marinig mula sa kanya...kusa siyang yumuko ng tumulo ang luha sa mga mata niya..)
Matagal ng nakatunghay lang si James ditto..matinding hinanakit para sa dalaga ang makikita sa mukha ng binata ng manatiling tahimik si Devon sa mga katanungan ni James..ilang sandali ang lumipas ay tahimik itong bumangon @ nagbihis,pareho silang tahimik,walang gustong magsalita sa kanila...tumagilid naman si Devon sa pagkakahiga @ niyakap ang sarili,impit siyang umiiyak..naramdaman naman nito ang pagkilos ng binata palapit sa kanya kaya bigla itong tigil sa pag iyak.,..niyakap siya nito mula sa likod @ hinagkan ang ulo niya @ marahang bumulong..
James: “ matulog ka na @ ipinapangako ko,hindi ka na uli luluha ng dahil sa akin”..
Gustuhin man ni Devon na magsalita ay di niya magawa,..parang biniyak ang puso niya sa sobrang sakit..hanggang sa marinig niya ang marahang pagbukas @ pagsara ng pinto..napaiyak siya ng tuluyan na siyang napag isa sa silid..nanghihinayang siya para sa kanilang dalawa..
Gusto niya itong mahalin muli pero natatakot siya sa sasabihin ng ibang tao,natatakot siyang makitang nasasaktan si Ivan na walang ibang ginawa kundi ang mahalin siya...ayaw niya itong masaktan..
Devon: “mahal na mahal kita James mula noon hanggang ngayon”....(mahina niyang sabi sa sarili,walang tigil sa pag agos ng kanyang mga luha..)
: “ gusto kitang mahalin ng wala akong nasasagasaan na iba,gusto kitang mahalin ng wala akong masasaktan pero panu?”..puno ng hinagpis ang tinig nito..she is torn between love and guilt..mahal niya si James pero paano na si Ivan?..
nalilito na siya kung anong tama niyang gawin,hanggang sa makabuo siya ng desisyon,ilang sandali pa ay hinihila na siya ng matinding antok hanggang sa siya ay makatulog..
Sa silid naman ni James ay nakaupo lang ito sa may bedside table nito kung saan may isang nakatuping papel ang nakapatong doon..matagal siyang nakatitig lang doon @ namalayan niyang umiiyak na pala siya ng Makita niyang pumatak ang luha niya sa papel...
Laglag ang mga balikat na tumayo siya dala ang papel at marahang pumunta sa adjoining door @ buksan iyon..marahan siyang pumunta sa may paanan ng kama ,matagal siyang nakatayo roon @ titig na titig sa natutulog na dalaga..lumakad siya papunta sa may gilid ng kama nito at inilagay ang hawak niyang papel sa tabi ng lampshade nito sa table...gusto sana niyang lapitan ito @ yakapin pero pinigilan niya ang sarili..masakit sa kanya ang gagawin pero iyon lang ang tanging naiisip niya na paraan,,..agad siyang bumalik sa kanyang silid..
Kinabukasan napakaganda ng gising ni Devon...8:30 na siya nagising..nang makabuo siya ng desisyon kagabi ay nagiging magaan na ang pakiramdam niya..nang akmang papatayin na niya ang lampshade ay nahagip ng paningin niya ang isang nakatiklop na papel @ kanyang cellphone, inuna niyang atupagin ang papel kesa cell niya..nang tingnan niya ang nakasulat sa labas ay pangalan niya ang nakalagay..napaupo siya sa kama @ binuklat ang papel na isang sulat pala @ sinimulang basahin..
Baby,
I am very sorry for all the pain i caused you,im very sorry for being selfish in loving you..i’ve realized you don’t deserve to suffer because of me.
Patawad kung nasaktan man kita noon @ patawarin mo uli ako kung nasasaktan pa rin kita hanggang ngayon..if only i could turn back time,hinding-hindi kita hahayaang mawala sa buhay ko..
Pero kahit anong gawin ko ay hindi ko na maibabalik ang dati. This is the price i have to pay for being stupid of letting you go before & now i have to do it all over again,ang tuluyan kang pakawalan, and this time,gagawin k o ito para sa kaligayahan mo..
Sorry kung ginulo ko ang buhay mo ngayon,mahal na mahal mahal kita eh kaya gusto kitang ipaglaban kaya nagawa ko ang mga bagay na di dapat para lang maibalik ka sa buhay ko pero bigo ako..i failed to win you back and it hurts so much..napakasakit..it felt like a thousand death for me baby.
The hardest thing for me to do is to let you go again,but this time,it mean forever.pinapalaya na kita,may maghahatid sa iyo sa bayan,nandun ang kotse mo..salamat sa napakagandang alaala,babaunin ko iyon saan man ako makarating,for the rest of my life...
I love you so much and will never stop loving you..
James
Para namang ipinapako sa pagkakaupo si devon pagkatapos basahin ang sulat ni James..it took her a moment to realized kung anong ibig sabihin ng sulat ng binata sa kanya..Para siyang estatwa ng nakaupo lang sa kama @ walang kagalaw-galaw,parang namanhid siya pagkatapos niyang mabasa ang nilalaman ng sulat..Agad bumalong ang masaganang luha sa mga mata nito..
Devon: “ mahal na mahal kita James,bakit sumuko ka agad?,bakit hindi mo ako hinintay na magising @ hayaan akong mahalin ka ng tuluyan?,..ang daya-daya mo!,”..(umiiyak ng usal nito..)
Nang mahimasmasan ay agad itong tumayo @ tinungo ang pintong magdadala sa kanya silid ng binata..nang buksan niya iyon ay tumambad sa kanya ang walang kaayusan na silid..halatang nagmamadali ito sa pag alis,..marahan siyang lumakad sa loob @ nanghihinang umupo sa kama,sinuyod ng tingin ang buong paligid..natawag ang pansin ng dalaga sa nakabukas na drawer dun,..lumapit siya ditto @ inusyuso kung may naiwan ba ang binata roon na mahalaga..napakunot noo siya ng matunghayan ang isang white envelope sa loob ng drawer,kinuha niya iyon @ binuksan.nanlaki ang mga mata niya nang tumambad sa kanya ang laman ng envelope.
Devon: “oh my god!..it’s a plane ticket bound to Australia and it’s for me!”(di makapaniwalang bulalas nito)
“Bakit may ganito ditto?”(litong tanung nito sarili)
Then she came to realize that james planned to bring her to Australia if things turn good between them @ siguro kaya nito iniwan iyon ay dahil sa inaakala nitong wala na silang pag asa na dalawa na magkabalikan pa dahil sa pananahimik niya sa mga katanungan nito nung nagdaang gabi.
Lalo lamang napaiyak si Devon sa isiping James really give her up..
Chapter 22
Biglang napatayo ang dalaga sa biglang naisip na kung may ticket siya papunta ng Australia ay tiyak na mayroon din ang binata..tiningnan niya ang petsa ng ticket @ bigla siyang kinabahan ng malamang sa araw na iyon ang dapat sana ay paglipad niya.
Takbo ang dalaga pabalik sa kwarto nito,mabilis na naligo @ nagbihis,kinuha ang cellphone @ dala ang plane ticket @ patakbong pumanaog ng hagdanan @ diretso sa main door.nakasalubong niya si Mang Isko.
Mang Isko: “Maam D, gising na po pala kayo,..teka @ ihahanda....”
Devon: “Mang Isko i have to go now,may flight pa akong hahabulin,maraming salamat..”.(mabilis na sagot ng dalaga @ hindi na hinayaang makapagsalita uli ang matanda na labis ang pagtataka sa mukha sa inasal ng dalaga)
Agad sumampa ang dalaga sa bangkang naghihintay dun.
Mang Isko: “ ano kayang nangyari sa mag asawang iyon @ hindi magkasabay sa paglalakad ngayon?,,siguro may tampuhan ang mga iyon”..( naiiling na saad ng matanda sa sarili)
Makalipas ang 30 minutes ay narating na ni Devon ang bayan kung saan naroon ang kanyang kotse,nagpasalamat siya sa bangkerong naghatid sa kanya @ agad sumakay sa kanyang kotse ang dalaga,..bago niya pinatakbo ang kotse ay ini-on muna niya ang kanyang cellphone..maraming messages ang nagsidatingan,mula sa kanyang mga magulang,kapatid,kay Ivan,sa kanyang talent manager at kay Fretzie @ sa mga iba niyang mga kaibigan.binasa niya ang mga iyon @ lahat puro pag alala pero ang kay fretzie ay iba..
Fretzie’s txt: best,asan k nb? Narinig mo n b ang latest? C james ng quit n s showbiz knina lng!iyak nga aq s prescon nia knina wyl watching..kung d u sya napnood knina ay panoorin mo s intrnet.
Hindi na muna nagreply si Devon kay fretzie @ lahat ng nagtext dahil agad niyang kinuha ang kanyang laptop sa may backseat @ ini-on iyon,minutes later ay napanood na niya ang sinasabi ng kanyang bestfriend sa text..halatang haggard-looking si James ng humarap sa presscon..napaiyak ang dalaga habang pinapanood ang video..
James: “im so sorry for these sudden press con na ni request ko in this early morning guys but this is my only time and chance to thank you all for the support and love you guys always gave me for the past years of being in this industry,..tatanawin ko po iyong utang na loob dahil hindi kayo nagsawang soportahan ako..”
Press people 1: “you sounded as if you’re quitting showbiz James,tama ba ako?”
James: “ yes its true...”
Press people2: “ pero bakit?nasa rurok ka nang kasikatan mo tapos ngayon ka pa mag ququitt?..aba’y bakit?”
James: “it’s too personal to tell but surely I am not forced by anybody to quit,it’s my own decision..”
Press people 3: “bigyan mo naman kami ng kahit small details lang kung bakit ka mag qu quit ngayon,im sure mabigat ang pinagdadaanan mo ngayon..”
Napabuntunghininga ang binata bago sumagot..
James: “mabigat talaga ang pinagdadaanan ko ngayon @ kung pipilitin kong mag stay sa trabaho ko ay alam kong maaapektuhan lang nito ang trabaho kaya mabuti na ang ganito keysa makaperwisyo pa ako ng iba..”
Press people4: “can you describe us kung ano ba ang pinagdadaanan mo ngayon?”
James: “ang hirap sabihin eh,dadaanin ko na lang sa kanta,pwede po ba yun?”
Press people: “pwede...gusto rin naming marinig boses mo na kumakanta kahit aalis ka na”
Nang tumugtug ang isang malamyos na musika ay biglang natahimik ang mga press @ mga taong nandun sa press con nay un ng binata..they all went silent when they heard the actor sing “ Heaven Knows”...the way he sing it really touches everyone’s heart..
She’s always on my mind
In time I wake up,till I close my eyes
She is every where I go,she ‘s all I know
Though she;s so far away,it’s just keeps getting stronger everyday
And even now she’s gone,im still holding on
So tell me where do I start
Cause it’s breaking my heart
Don’t wanna let her go
Maybe my love will come back someday
Only heaven knows
And maybe our hearts will find their way
Only heaven knows
And all I can do is hope and pray
Cause heaven knows
My friends keeps telling me,
If you really love her,
You gotta set her free
And if she returns in kind
I know she’s mine
So tell me where do I start
Cause it’s breaking my heart
Don’t wanna let her go
Maybe my love will come back someday
Only heaven knows
And maybe our hearts will find their way
Only heaven knows
And all I can do is hope and pray
Cause heaven knows
Why I live in despair
Cause wide awake and dreaming
I know she’s never there
And all this time I act so brave
Im shaking inside
Why does it hurts me so
Pati mga press ay naiyak matapos ang emotional na pag awit ni James..
Press people 5: “base sa kinanta mo na nagpaiyak sa aming lahat ditto @ im sure na nagpaiyak din sa nanood saTV ay parang broken hearted ka James, Si Ann ba ang dahilan ng pagiging broken hearted mo dahil balitang balita ang break up issue niyo..”
James: “no,hindi si Ann although it’s my fault kung bakit kami naghiwalay but definitely it’s not her..she is indeed a great woman @ wala siyang gagawin para makapanakit ng damdamin ng iba,mas ako pa ang nanakit sa kanya @ gusto kong kunin ang pagkakataong ito para masabi ko sa kanya kung gaano ako nagpapasalamat dahil sa mga effort niya to make our relationship work..Ann,I hope you’re watching...thank you for everything,i may not be a good boyfriend to you but just wanna let you know that i will never forget you & to all my fans & supporters maraming salamat po & sana patuloy niyong suportahan si Ann kahit iba na ang loveteam niya..”
Press people6: “hindi na ba talaga mababago ang pasya mo James?”
James: “hindi na po kasi aalis na rin po ako mamaya papuntang Australia,babalik na po ako dun,i will start a new chapter of my life there,away from limelight..”
Press people 7: “ goodluck na lang sa iyo James sana someday matagpuan mo na rin ang makaka-erase ng kalungkutan diyan sa heart mo..”
James: “thank you po sa inyong lahat @ before i go po, i would like to thank my friends in showbiz and non-showbiz for the genuine friendship,my ABS-CBN family kina Mr. M,Tita Charo,Tita Malou ,Tita Cory,Sir Gaby @ sa lahat po salamat sa pang unawa..”
Tuluyan nang tinapos ng binata ang presscon @ umalis...
Chapter 23
Agad namang nagdrive si Devon papuntang manila after watching the video..inilagay niya ang headset sa tainga niya and call a certain number on her phone..pinilit niya ang kumalma @ huwag umiyak para di mahalata ng kanyang kausap na walang iba kundi si Ivan..
Ivan: “honey!,where are you?..im glad you called..bakit ngayon ka lang tumawag?..nag-aalala ako masyado sa iyo..”
Devon: “ im on my way back..pwede ba tayong mag usap ngayon?”
Ivan: “ sure,why not,...im just here in my condo..nasaaan ka ba@ pupuntahan na lang kita?”
Devon: “ ako na lang ang pupunta sa iyo.,,sasaglit lang ako sandali sa bahay namin then i’ll drive right away to your place..”
Ivan: “okay hon,hihintayin kita..i love you...”
Nanibago si Ivan sa conversation nila ng nobya,something is wrong with his girlfriend,that’s what he think dahil sa katamlayan ng boses nito while talking to him..
Nang dumating si Devon sa condo ni Ivan ay di napigilan ng huli ang yakapin ito @ halikan dahil sobra niya itong na miss sa ilang araw ng pag alis nito..
Ivan: “baby!..i missed you so much!..where have you been all this time?..i send you a lot of messages but i got no reply from you that made me freak out and then you replied only once..you just don’t know how worry i am while you’re away”..(bakas na bakas sa gwapong mukha ng binata ang kagalakan ng Makita ang nobya, pero nahalata nito ang lambong sa mga mata ng dalaga,halatang galing ito sa pag iyak dahil sa namumugto ang mga mata nito)
Ivan: “ what’s wrong?..com’on tell me honey”..
Devon: “i am so sorry Ivan,p-pero h-hindi ako ang babaeng nababagay sa pag ibig mo”
Ivan: “what are you saying?”..(napatda ito narinig @ napatitig sa kanya ng matagal na para bang umaasa ito na nagbibiro lang siya)
Tumalikod si Devon ditto..hindi nito kayang tumingin sa nagtatanong na mga mata ng binata..nang humarap uli siya ditto ay luhaan na ang kanyang mukha..
Devon: “ I-I c-can’t lie to you forever van”(she confessed)
“s –sinabi ko sa sarili ko na ikaw ang mahal ko dahil a-akala ko iyon ang t-tama,na iyon talaga ang nararamdam ko,tinanggap ko ang pag ibig mo kasi akala ko ikaw na ang lalakeng gusto kong makasama for the rest of my life,napakabuti mo sa akin akala ko sapat na ang pagmamahal mo sa akin para magiging Masaya ako b-but i was wrong”..
pagkasabi nun ay mas marami pang luha ang namalisbis sa mga mata nito..
Ivan: “I- I don’t understand Devon”
Devon: “ biglang nagbago ang lahat n-nang Makita kong muli si J-James van”..(hindi alam ng dalaga kung paano nakalabas sa kanyang bibig ang mga katagang yun)
Natigilan naman si Ivan sa narinig @ pinamulahan ng mukha,may nasilip siyang namumuong luha sa mga mata nito..
Ivan: “ let’s not talk about him Devon”..(pormal nitong wika @ tinalikuran siya)
Devon: “no van”....(pinigilan niya ito sa braso ng patalikod na ito...)
:we need to talk now,i can’t continue to pretend in front of you,while he is on my mind,para na rin kitang niloloko,kasama kita pero siya ang nasa isip ko,ayokong magkunwari habang buhay na mahal kita ng higit pa sa isang kaibigan dahil hindi ko kaya,..mahal kita pero hindi sa paraang gusto mo van,i don’t want to pretend anymore na mahal kita kahit hindi,mahal kita as a friend van,yun lang ang kaya kong ibigay sa iyo”..
Ivan: “don’t give me a joke like this Devon”...(tumawa ito ng pilit)
Devon: “s-si James”...(she confessed softly)
“ I-I still love him @ Sa p-panahong w-wala ako ay siya ang kasama ko van”( hindi na niya sinabi na tinangay lang siya ng binata)
Ivan: : don’t do this to me!”...(napa tiim-bagang ito)
Halatang pinigil lang nito ang emosyong gustong kumawala ng mga oras na iyon..
Ivan: “ tapos na sa inyo ang lahat diba?!..wala ng dahilan para balikan mo siya!”..
Devon: “ I love him van,hindi pa ba sapat yun?..god knows how much i tried to forget that man..sinikap kong turuan ang puso ko na mahalin ka dahil you were there during my darkest hour pero bigo ako van,siya pa rin kasi ang isinisigaw nito”...(umiiyak niyang pahayay habang itinuturo ang tapat ng puso)
Napapikit ng mariin si Ivan sa mga narinig mula sa pinakamamahal niyang babae,pakiramdam niya ay di siya makahinga,..walang kasing sakit ang marinig mula sa labi nito na hindi niya nagawang palitan si James sa puso nito..
Ivan: “ J-just get out.....please”...(mahinang sambit ng binata na nakatalikod)
Devon: “ v-van”..
Ivan: “ p-please get out habang pwede ko pang pigilan ang sarili ko na huwag kang paailisin”
Lalong napaiyak si Devon sa tinuran ni Ivan..gustuhin man niya itong yakapin ng mga sandaling iyon ay di niya magawa,that is too much for him to take,ang kaawaan niya.,may respeto pa rin siya ditto at mahal niya ito bilang kaibigan..labis na sakit na ang nadarama nito @ ayaw na niyang dagdagan pa iyon .marahan siyang lumakad patungo sa may pintuan @ sa huling sandal ay sinulyapan niya ang nakatalikod na binata bago tuluyang lumabas @ umalis pagkasara ng niya ng pinto nito..
Yumugyog naman ang balikat ni Ivan ng marinig ang pagbukas @ pagsara ng pinto na nangangahulugan na umalis na ang dalaga sa kanyang unit..napaluhod siya sa carpeted floor habang humagulgul..
Ivan: “ i love you so much Devon!.....I love you so much!...”..paulit-ulit nitong bigkas...ng tumayo ito mula sa pagkakalugmok sa sahig ay nagwala ito,lahat ng bagay na mahawakan nito ay ibinabalibag nito @ inihagis sa kung saan-saan..nang mahimasmasan ito ay agad nitong kinuha ang susi ng kanyang kotse @ lumabas sa kanyang unit,ni hindi nito nagawang magpalit ng damit,naka sando lang ito @ maong na kupasin..wala itong pakialam kahit pinagtitinginan na ito ng mga kasabayan niya sa elevator dahil walang kaayusan ang mukha nito na lage na ay fresh @ good looking pag nasa harap ng camera..
Habang binabagtas naman ni Devon ang daan patungong airport ay walang tigil sa pag agos ang luha niya,higit siyang nasaktan dahil alam niyang nasaktan niya ng labis ang taong walang ibang ginawa kundi ang mahalin siya..si Ivan pero hindi na niya kayang dayain pa ang damdamin,mas lalo lang itong masasaktan pag pinatagal pa niya ang relasyon gayong simul’t sapol ay iba ang itinitibok ng puso niya..alam niya na isang crucial desicion ang ginawa niya @ naiintindihan naman siya ng mga parents niya @ kapatid,pati mga kaibigan niya ay sinang ayunan siya ng tawagan niya ang mga ito..huli niyang tinawagan ay ang ticketing staff ng eroplanong sasakyan niya,sigurado siyang iyon din ang eroplanong sasakyan ni James ng araw na iyon,..yes sasama siya ditto,iyon ang desisyon niya dahil iyon ang isinisigaw ng kanyang puso na dapat niyang gawin,..ang hayaan ang sarili na sumaya kapiling ang lalakeng makapagpasaya sa kanya..si James..
Hawak niya ng mahigpit ang kanyang palne ticket habang may kausap sa cellphone
Staff: “ sure maam,we can arrange it for you”..(narinig nitong sagot sa kabilang linya)
Devon: “ thank you”...
Napabuntunghininga ang dalaga pagkatapos..paulit-ulit na bumalik sa alaala nito ang napanood na interview ni James,..katulad din ito Ivan,..handang magparaya para lang sa ikaliligaya niya..
Chapter 24
Nang dumating si Devon NAIA ay agad siyang pumasok sa international flight para sa confirmation ng ticket niya..
Staff: “ hi miss Devon,..we already set your request in the waiting lounge”..nakangiting wika nito at may pahabol pa...”..ang ganda niyo po pala sa personal,pwede pa po bang magpa picture?”..
Napangiti ang dalaga ditto...
Devon: “ sure why not”...(agad na kinuha ng babae ang cellphone nito @ pumuesto sa tabi ni Devon para magpa picture,marami ang nagsunuran @ nagrequest @ pinagbigyan naman lahat ito ng dalaga..
Airport staffs:...” thank you Miss Devon”..
Devon:..”you’re all welcome”..(nakangiting sagot ng dalaga @ bumaling sa isang nandun)
:”is James already inside the waiting lounge?”..
Staff: “ yes maam”..
Devon: “ thank you”..
James never care of his surroundings that time,pre-occupied siya masyado sa mga pangyayari sa buhay niya,nakayuko lang siya @ parang kay lalim ng iniisip.kahit nung may ina-announce na nakapagpatahimik @ nakapagpa curious ng mga taong nandun ay wala pa rin itong reaksyon..
Pasahero1: “ aayyy!,sino kaya ang magpeperform ditto?,bakit may ganun ditto?”..(curious na tanong nito sa katabi sa upuan).
Pasahero 2: “i don’t know,let’s wait and see na lang..”
Napaawang ang mga labi @ nanlaki ang mga mata ng karamihan ng mapatingin ang mga ito sa may pintuan ng marinig nila ang isang napakagandang awitin na galing sa isang babeng naka gitara..
Tilian @ hiyawan ang mga pasaheron nandun sa waiting lounge ng makilala nila kung sino ang performer na iyon..nang magsimula itong kumanta ay parang tumigil ang mundo ng marami..napatulala ang mga ito sa ganda ng boses nito @ mas lalo silang nabighani sa taglay nitong mysterious beauty..
Para namang nagising si james mula sa isang panaginip ng marinig ang boses na iyon..dahan-dahan siyang napalingon sa direksyon na tinitingnan ng mga tao..ang malaki nitong shades @baseball cap na isinuot niya para di siya makilala ng mga tao ay unti-unti nitong tinanggal...
May namumuong luha sa gilid ng mga mata nito habang nakatingin sa babaeng nakatingin din sa may gawi niya na ang akala niya ay di niya makikita pa kahit kelan habang pinakikinggan ang awit nito..
Here I am, alone and I don’t understand
Exactly how it all began
The dreams just walk away
Im holding on,when all but the passions gone
And from the start,maybe we were trying so hard
It’s crazy coz it’s breaking my heart
Things can fall apart but I know
That I don’t want you to go
Hindi na napigil pa ng binata ang sarili @ sinugod nito ng yakap ang umiiyak na rin na dalaga...ang higpit ng yakapan nila,parang sila lang ang tao ng mga sandaling iyon..
Napa “wow” naman ang mga tao ng makilala ang taong nakayakap ng mahigpit sa singer-actress..
James : “ hindi ba ako nanaginip lang?..totoo bang nandito ka sa harap ko ngayon?”..( di makapaniwalang sambit ng binata ditto,..he gently cupped her face with both hands and kiss her intimately,nang maghiwalay ang mga labi nila ay masuyong hinaplos nito ang mukha ng dalaga)
Devon: “ i’me here James,...noong una pinilit kong kumbinsihin ang sarili ko na tama lang na lumayo ka na para bumalik uli sa normal ang tibok ng puso ko @ para sa ikatatahimik ng lahat but the more I tried hard to convince myself,...the more I felt so empty & I realize na baka tuluyan ka nang mawala sa buhay ko kapag hindi pa kita ipaglaban ngayon...god knows pinilit ko ang limutan ka but I just can’t afford to let go the man I see myself growing old with,..i want to spend the rest of my life with you James..”..(madamdaming pahayag ni Devon ditto )
Marami ang umiyak,kinilig,humanga sa dalawang taong lubos na nagmamahalan ng mga oras na yun..kahit na umiiyak ay di napigilan ng binata ang mapangiti sa labis na kaligayahan..
James:..” akala ko,di na darating ang oras na ito na marinig ko mismo sa mga labi mo na mahal mo pa rin ako @ gusto mong makasama habang buhay,...hindi mo lang alam kung gaano mo ako pinasasaya ngayon baby..mahal na mahal kita,kulang ako kung wala ka”..
Devon:...:”mahal na mahal din kita baby,..ikaw lang @ wala ng iba”..
Muli silang nagyakap ng mahigpit..hiyawan ang mga taong nakasaksi sa kanilang muling nabuhay na pag ibig..ilang saglit pa ay kasama na sina Devon @ James sa mga pasaherong lulan ng eroplanong maghahatid sa kanila sa bansang Australia @ doon nila bubuoin ang kanilang pangarap-----isang Masaya @ tahimik na pamumuhay sa piling ng isa’t-isa..
------------------------------------------------- fin--------------------------------------------------------
Writer’s section:
Sa wakas may ending na itong inaabangan niyo..again my apology for the long delay to transfer it here... please guys there were scenes in chapter 20 na medyo maselan,gusto ko sana i-edit yun but my friends keep telling me it’s part of the story that will add spice and keep telling me i wrote it with decency,i don’t know if you agree but if you don’t like to read it then better skip that chapter....i am person with a wild mind kaya isinulat ko iyon but i know kelangan talaga ang maturity level ng mga magbabasa nito para di ako mapagsabihan ng di maganda..hindi naman lahat isinulat ko ditto sa mga bahaging iyon..
If you want a love story for Ivan,just comment and i will post it here....my other ff’s on going pa @ syempre ang bida ay sina Devon but this time around,si Sam naman ang partner niya @ si James ang ka love triangle,the other one is si Enrique naman ang love interest but james is still having a big role in every story and third one is devon & james na..pero kung gusto niyo pa rin na si James ang makakatuluyan niya ay pwede kong i-edit ang kwento..here’s some patikim of my next ff..
“Right here waiting”
Drianna is the type of girl na madaling ma-inlove pero madali ring magsawa.for her,ang mga lalake ay walang halaga until she met Robby,
She never thought na ma inlove siya ditto agad..just when she thought everything is okay between them dahil ramdam niya kung gaano siya kamahal ng nobyo dahil handa nitong gawin kahit ang utusan niya itong ligawan ang bestfriend niya na di niya inakalang ikasugat pala ng puso niya..
Maitutuwid pa kaya niya ang lahat?
Kaya ba niyang isakripisyo ang tunay na pag-ibig over friendship?
Will she be too late to fix everything?
Abangan ang kwento ng pag-ibig nina drianna(devon) @ Robby(sam) sa ff na ito..
Special thanks to my ff readers especially to those who have patience of waiting..maraming thank you:,you know who you are guys,specially sa mga followers nitong ff na ito..much thank you poh..
Mwaaaahhhhhhhh…
